در گذار عمر

اغلب فکر می کنیم که برای بروز خلاقیتمان و ارایه یک طرح نوآورانه باید

• یک ربات پیچیده بسازیم،
• یک محصول مبتنی بر فناوری نانو عرضه کنیم،
• یک سازه پیچیده اتود بزنیم،
• یک دستگاه صنعتی جدید طراحی کنیم،
• یک نرم افزار با کاربردهای جدید بنویسیم،
• یک …

ولی به محض این که دست به کار می شویم، بزرگی مساله تحقق نتیجه را هدف می گیرد و در همان قدم های ابتدایی متوقف می شویم. هر کدام از ما پشت سرمان بسیاری از این ایده ها و تلاشهایی که به نتیجه نرسیده را داریم که به اینرسی ما در آینده اضافه می کند.

برای عرضه یک نوآوری بزرگ نیاز به انرژی سازنده اعتماد به نفس در بسته های کوچک ولی به صورت مداوم داریم و نوآوریهای کوچک می توانند تامین کننده این بسته های انرژی باشند. نوآوریهایی که نیازی به منابع فراوان و یا کمیاب، هماهنگی های پیچیده، دانش فنی سطح بالا، تیم کاری چند تخصصی و … نداشته باشند.

چیزی در این سطح ساده ولی خلاقانه و پرکاربرد:

این نوآوری که متعلق به یک شرکت ژاپنی است می تواند نمونه یکی از این بسته های کوچک انرژی باشد، که از قضا مورد استقبال هم واقع شده.

در ادبیات فارسی هم داریم که «سنگ بزرگ نشانه نزدن است.»

حرف آخر: چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید